Family<Love<Story
Hello 👋 மக்களே.....♥️
🌾❤️ ** உனைமறவாத வரம்,வேண்டும்** ❤️🌾
ஒரு அழகான கிராமத்தில் வளர்ந்த மாமனும், அவனை மனதார காதலித்த பெண்ணும்... அவர்களின் காதல் கனவாக தொடங்கியது. ஆனால் குடும்ப சூழ்நிலைகள், உறவினர்களின் எதிர்ப்புகள் மற்றும் விதியின் விளையாட்டு காரணமாக அவர்கள் இணைந்து வாழ முடியாமல் போகிறது.
காதல் உண்மையாக இருந்தும் ஏன் அவர்கள் சேர முடியவில்லை?
அவர்களின் வாழ்க்கையில் என்ன நடந்தது?
இறுதியில் காதல் வென்றதா அல்லது பிரிவே அவர்களின் விதியானதா?
உணர்வுகள், காதல், குடும்ப பாசம் மற்றும் கிராமத்து வாழ்க்கையின் அழகை சொல்லும் ஒரு மனதை உருக்கும் கதை.
💔🌾 – காதலும், பிரிவும் கலந்த கிராமத்து காதல் கதை.** 🌾💔
👍 வீடியோவை Like செய்யுங்கள்
🔔 Channel-ஐ Subscribe செய்யுங்கள்
💬 உங்கள் கருத்துகளை Comment-ல் பகிருங்கள்
Family<Love<Story
https://youtu.be/W1UKCCtXcp8?si=4mUlD...
UMVV..epi..28
முடிந்தால் இந்த பெண் யார் என்பதை comment பண்ணுங்க
ஏற்கனவே வீடியோ காட்டி இருக்கேன்
Correct solunga papam 💕❤️
சும்மா ட்ரை பண்ணுங்க
Subscribe பண்ணிடுங்க
21 hours ago | [YT] | 126
View 0 replies
Family<Love<Story
Today umvv varum
1.30..2..00 varum
Subscribe ♥️ ♥️ ♥️
1 day ago | [YT] | 152
View 4 replies
Family<Love<Story
UMVV..25
ரெடி.....❤️♥️🔔
5 days ago | [YT] | 178
View 4 replies
Family<Love<Story
அவளைப் பார்த்த அந்த நொடி...
அடுத்த நாள் காலை...
வீரா வழக்கத்தைவிட சீக்கிரமாகவே எழுந்திருந்தாள்.
இன்று ஏனோ அவளுடைய மனதில் ஒரு சிறிய தயக்கம்.
Office-ல் நடக்க இருக்கும் ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சிக்காக, பாட்டி அவளுக்காக புதிதாக ஒரு அழகான தாவணியை எடுத்துக் கொடுத்திருந்தார்.
“கண்ணு... இன்னைக்கு இதைப் போட்டுட்டுப் போ.”
என்று பாட்டி சொன்னபோது வீரா முதலில் மறுத்தாள்.
“பாட்டி... Office-க்கு இதெல்லாம் வேண்டாமே.”
“ஒரு நாள் போட்டா என்ன? உனக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கும்.”
பாட்டியின் வற்புறுத்தலால் வீரா சம்மதித்தாள்.
சிறிது நேரத்தில்...
அவள் கண்ணாடி முன் நின்றாள்.
புதிய தாவணியை அழகாக அணிந்திருந்தாள்.
அவளுடைய நீண்ட கூந்தல் பின்னப்பட்டிருந்தது.
முகத்தில் எந்தவிதமான அதிக அலங்காரமும் இல்லை.
எளிமையான தோற்றம்.
ஆனால்...
அந்த எளிமையிலேயே ஒரு புதிய அழகு இருந்தது.
வீரா கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்துக்கொண்டு மெதுவாக சிரித்தாள்.
“பாட்டி சொன்னதுக்காகத்தான்...”
என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
பாட்டி அவளைப் பார்த்ததும் முகம் மலர்ந்தது.
“என் கண்ணு... ரொம்ப அழகா இருக்க.”
வீரா வெட்கத்துடன்,
“சரி பாட்டி... நான் கிளம்புறேன்.”
என்று சொல்லிவிட்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.
---
Office...
காலை நேரம்.
ஆதி தன்னுடைய அறையில் சில முக்கியமான கோப்புகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
அவனுடைய மனதில் வேலை தொடர்பான எண்ணங்களே இருந்தன.
அப்போது Office கதவு திறந்தது.
வீரா உள்ளே வந்தாள்.
அவள் வழக்கம்போல,
“Good morning, சார்.”
என்று சொன்னாள்.
ஆதி தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தான்.
அந்த ஒரு நொடி...
அவன் அப்படியே நின்றுவிட்டான்.
அவனுடைய கையில் இருந்த பேனா அசையாமல் நின்றது.
கண்கள் வீராவை விட்டு நகரவில்லை.
வழக்கமாக எளிமையான உடையில் அவளைப் பார்த்திருந்த அவனுக்கு...
இன்று தாவணியில் நின்றிருந்த வீரா முற்றிலும் புதிதாகத் தோன்றினாள்.
வீரா அவனுடைய பார்வையை கவனித்ததும் சற்று சங்கடப்பட்டாள்.
“சார்... என்ன?”
ஆதி உடனே தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டான்.
“ஒன்னுமில்லை.”
ஆனால் அவன் பார்வை மீண்டும் அவளிடமே சென்றது.
வீரா மெதுவாகத் தன்னுடைய தாவணியை சரிசெய்துகொண்டாள்.
“இது... புதுசா?”
ஆதி கேட்டான்.
“ஆமா சார்.”
“நல்லா இருக்கு.”
அவ்வளவுதான் சொல்ல நினைத்தான்.
ஆனால் வார்த்தைகள் அவன் மனதில் வேறு விதமாக ஓடின.
“நல்லா இருக்கு” என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு அமைதியாகிவிட்டான்.
வீராவின் முகத்தில் சிறிய புன்னகை தோன்றியது.
“Thank you, சார்.”
அவள் திரும்பிச் செல்ல முயன்றாள்.
அப்போது தாவணியின் முனை அருகிலிருந்த நாற்காலியில் சிக்கியது.
“அச்சோ...”
என்று வீரா அதை எடுக்க முயன்றாள்.
ஆதி உடனே எழுந்து அவளருகில் வந்தான்.
“நான் பார்த்துக்கிறேன்.”
“வேண்டாம் சார்... நான்—”
அவள் சொல்லி முடிப்பதற்குள் ஆதி அருகில் நின்றுவிட்டான்.
அவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையில் இருந்த தூரம் மிகவும் குறைந்தது.
வீரா சற்று பதற்றமடைந்தாள்.
ஆதி தாவணியில் சிக்கியிருந்த துணியை மெதுவாக விடுவித்தான்.
“இப்போ சரி.”
“நன்றி சார்.”
வீரா நகர முயன்றாள்.
ஆனால்...
அந்த நேரத்தில் தாவணி சற்று விலகியதால், அவளுடைய இடுப்பின் ஓரப்பகுதி ஒரு கணம் மட்டும் தெரிந்தது.
அங்கே இருந்த சிறிய மச்சம் ஆதியின் பார்வையில் பட்டது.
அவன் திடீரென அசையாமல் நின்றான்.
அந்தச் சிறிய மச்சம் அவனுடைய கவனத்தை எதிர்பாராத விதமாக ஈர்த்தது.
ஒரு நொடி...
அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
பின்னர் உடனே தன்னுடைய பார்வையைத் திருப்பிக்கொண்டான்.
“ஆதி... என்ன இது? நீ ஏன் இப்படி நடந்துக்கிற?”
என்று அவனுடைய மனம் அவனையே கேள்வி கேட்டது.
அவள் தாவணியை சரிசெய்துகொண்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
“சார்...”
“ம்?”
“என்னாச்சு?”
“ஒன்னுமில்லை.”
அவன் குரல் சற்று தடுமாறியது.
வீரா அவனை சந்தேகமாகப் பார்த்தாள்.
“உங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லையா?”
“இல்ல... நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன்.”
அவன் சற்று பின்வாங்கி நின்றான்.
வீரா தன்னுடைய வேலையைப் பார்க்கச் சென்றாள்.
ஆனால் ஆதியின் மனம் மட்டும் அமைதியாகவில்லை.
அவன் மீண்டும் மீண்டும் அவளைப் பார்த்தான்.
அவள் வேலை செய்யும் விதம்...
அவளுடைய சிரிப்பு...
அவள் தாவணியை சரிசெய்யும் ஒவ்வொரு சிறிய அசைவும்...
அவனுடைய கவனத்தை ஈர்த்துக்கொண்டிருந்தது.
அவனுக்கே புரியவில்லை.
“நேற்று வரை வீரா ஒரு employee...”
“ஆனா இன்று ஏன் அவளைப் பார்த்தாலே என் மனசு இப்படித் தடுமாறுது?”
அவன் தன்னுடைய அறைக்குள் சென்று கதவை மூடிக்கொண்டான்.
நாற்காலியில் அமர்ந்தபடி கண்களை மூடினான்.
ஆனால்...
அவளுடைய முகம்தான் நினைவுக்கு வந்தது.
அவன் ஆழமாக மூச்சை இழுத்துக்கொண்டான்.
“இது சரியில்லை...”
என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டான்.
---
சில மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு...
வீரா ஒரு கோப்பை எடுத்துக்கொண்டு ஆதியின் அறைக்குள் வந்தாள்.
“சார்... இந்த file-ல sign வேணும்.”
ஆதி கோப்பைப் பெற்றுக்கொண்டான்.
அவள் அருகில் நின்றிருந்தாள்.
மீண்டும் அவனுடைய பார்வை அவளிடம் சென்றது.
இந்த முறை வீரா அதை கவனித்துவிட்டாள்.
“சார்... என்னை ஏன் இப்படி பார்க்கிறீங்க?”
ஆதி திடுக்கிட்டான்.
“நான்... அப்படி ஒன்றும் பார்க்கல.”
வீரா சிரித்தாள்.
“பொய் சொல்றீங்க.”
ஆதி அவளைப் பார்த்தான்.
அவளுடைய முகத்தில் குறும்பான புன்னகை.
அந்த புன்னகையைப் பார்த்ததும் அவனாலும் சிரிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
“சரி...”
“என்ன?”
“இன்னைக்கு நீ... ரொம்ப வித்தியாசமா இருக்க.”
வீரா மெதுவாகக் கேட்டாள்.
“நல்லா இருக்கேனா?”
ஆதி சில நொடிகள் அவளைப் பார்த்தான்.
பிறகு மெதுவாக,
“ரொம்ப நல்லா இருக்க.”
என்றான்.
வீராவின் முகத்தில் வெட்கம் மலர்ந்தது.
அவள் உடனே பார்வையைத் தாழ்த்திக்கொண்டாள்.
“நான்... வேலை பார்க்கப் போறேன் சார்.”
என்று சொல்லிவிட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.
ஆதி அவள் சென்ற கதவைப் பார்த்தபடி நின்றான்.
அவனுடைய மனதில் ஒரே ஒரு எண்ணம்.
“நான் அவளைப் பார்த்த நொடியிலேயே ஏன் என்னையே மறந்துட்டேன்?”
அவனுக்குத் தெரியவில்லை...
அது வெறும் பார்வையா?
அல்லது...
அவனுடைய மனதில் மெதுவாக உருவாகிக்கொண்டிருக்கும் காதலா?
அந்த பதிலை...
அவனுடைய இதயம்தான் அறிந்திருந்தது.
சிறிது நேரம் கழித்து...
ஆதி தன்னுடைய அறையில் அமர்ந்து வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
ஆனால் அவனுடைய கவனம் மட்டும் வேலையில் இல்லை.
அவனுடைய நினைவில் முழுவதும் வீராதான்.
இன்று அவள் அணிந்திருந்த தாவணி...
அவளுடைய வெட்கமான புன்னகை...
அவனைப் பார்த்ததும் தாழ்த்திய பார்வை...
எல்லாமே அவனுடைய மனதை குழப்பிக்கொண்டிருந்தது.
அப்போது கதவு மெதுவாகத் திறந்தது.
“சார்...”
வீராவின் குரல் கேட்டது.
ஆதி நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
அவள் கையில் ஒரு டீ கப் இருந்தது.
“மறுபடியும் உங்களுக்கு டீ கொண்டு வந்துட்டேன் சார்.”
என்று அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள்.
ஆதி அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.
அவள் அருகில் வந்து டீயை மேசையில் வைக்க முயன்றாள்.
“இந்தாங்க சார்...”
ஆதி கப்பை வாங்காமல் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
வீரா சற்றுக் குழப்பத்துடன்,
“சார்...”
என்று அழைத்தாள்.
ஆதி திடீரென சுயநினைவுக்கு வந்தான்.
“ம்... என்ன?”
“டீ.”
“ஆ... ஆமா.”
அவன் டீ கப்பை வாங்கிக்கொண்டான்.
வீரா திரும்பிச் செல்ல முயன்றாள்.
அவளை அவன் பார்த்து விட்டு மனதுக்குள் இண்டைக்கு இவகிட்ட நான் எல்ல மீற வைக்க போற போல இருக்கே சிரித்தான்...
அடுத்த நொடி அவள் இரண்டு அடிகள் நடந்தபோது...
அவளுடைய கால் அருகிலிருந்த கம்பளத்தின் ஓரத்தில் சிக்கியது.
“அச்சோ!”
அவள் சமநிலையை இழந்தாள்.
அதைப் பார்த்த ஆதி உடனே எழுந்து அவளைத் தாங்க முயன்றான்.
ஆனால்...
அவள் நேராக அவன் மீது சாய்ந்துவிட்டாள்.
ஆதியின் மடியில் அவள் விழுந்தாள்.
சில நொடிகள்...அவன் மடியில் விழுந்தாள்..அவள் அழகில மயங்கினான் ஆதி அவன் கை வேற
அவளின் இடுப்பில் பட்டது
வீரா வெட்கத்தில் அவனை கட்டி பிடித்தாள் தன்னை மெய் மறந்து ஆதி பேரதிர்ச்சி அடைத்தான் ??
அவளை தன்னோட சேர்த்து அணைக்க தூண்டியது அவன் மனம் ஆனாலும் தயக்கம்
அவளை கட்டி அணைப்பதுக்கு முயன்ற போது ஆதி phone அடிக்க ஆரம்பிக்க இருவரும் முழிக்க ஆரம்பித்தனர்
மன்னிச்சிடுங்க சார்... தெரியாம விழுந்துட்டேன்.”
“பரவாயில்லை. உனக்கு எங்காவது அடிபட்டதா?”
“இல்ல.”
“நிச்சயமா?”
“நிச்சயமா.”
வீரா இன்னும் வெட்கத்துடன் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
மன்னிச்சிடுங்க சார்... தெரியாம விழுந்துட்டேன்.”
“பரவாயில்லை. உனக்கு எங்காவது அடிபட்டதா?”
“இல்ல.”
“நிச்சயமா?”
“நிச்சயமா.”
வீரா இன்னும் வெட்கத்துடன் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
ஆனால்...
அந்த நெருக்கம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றத்தை கொண்டு வரப்போகிறது என்பது...
அவர்களுக்கே தெரியவில்லை.
1 week ago | [YT] | 107
View 6 replies
Family<Love<Story
— — மழையில் வெளிப்பட்ட உண்மை...
அன்று மாலை...
Office வேலைகள் அனைத்தும் முடிந்திருந்தன.
வீரா தன்னுடைய பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு அலுவலகத்திலிருந்து வெளியே வந்தாள்.
வானம் முழுவதும் கருமேகங்கள் சூழ்ந்திருந்தன.
எப்போது வேண்டுமானாலும் மழை பெய்யும் போல இருந்தது.
Office-க்கு அருகில் இருந்த பேருந்து நிலையத்தை நோக்கி வீரா மெதுவாக நடந்து சென்றாள்.
பேருந்து நிலையத்தில் ஏற்கனவே சிலர் நின்று கொண்டிருந்தனர்.
வீரா ஒரு ஓரமாக சென்று நின்றாள்.
அப்போது...
சடசடவென மழைத்துளிகள் விழ ஆரம்பித்தன.
சில நொடிகளில் மழை கனமழையாக மாறியது.
பேருந்து நிலையத்தின் கூரையின் கீழ் நின்றிருந்தாலும், காற்றுடன் வந்த மழைத்துளிகள் வீராவின் முகத்தில் பட்டன.
அவள் தன்னுடைய துப்பட்டாவை சரி செய்துகொண்டு, சாலையைப் பார்த்தபடி பேருந்துக்காக காத்திருந்தாள்.
நேரம் கடந்தது.
ஆனால்...
அவள் செல்ல வேண்டிய பேருந்து மட்டும் வரவில்லை.
வீரா தன்னுடைய கைப்பேசியை எடுத்துப் பார்த்தாள்.
நேரம் ஆகிக்கொண்டிருந்தது.
அவள் மனதில் ஒரு கவலை.
“இன்னைக்கு வீட்டுக்குப் போறதுக்கே ரொம்ப நேரம் ஆகிடும் போல இருக்கே...”
என்று மெதுவாக தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
அப்போது...
ஒரு கார் மழையை கிழித்துக்கொண்டு வந்து பேருந்து நிலையத்தின் அருகில் நின்றது.
கார் கதவு திறந்தது.
அதிலிருந்து ஆதி இறங்கினான்.
வீராவைப் பார்த்ததும் அவன் சில நொடிகள் அப்படியே நின்றான்.
அவளும் ஆதியைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியடைந்தாள்.
“சார்... நீங்க இங்கே?”
ஆதி அவளைப் பார்த்தபடி,
“நான் உன்னைத்தான் கேட்கணும்... இந்த மழையில இங்கே தனியா ஏன் நின்னுட்டு இருக்க?”
“பஸ் வரல சார்... அதான் காத்துட்டு இருக்கேன்.”
ஆதி சுற்றிலும் பார்த்தான்.
மழை இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டிருந்தது.
“இந்த மழையில பஸ் எப்போ வரும் என்று தெரியாது. வா... நான் உன்னை வீட்டில் விட்டுட்டுப் போறேன்.”
வீரா உடனே தலையசைத்தாள்.
“வேண்டாம் சார்... நான் பஸ்ல போயிடுறேன்.”
“இது என்ன பிடிவாதம்?”
“சார்... நான் உங்களை சிரமப்படுத்த விரும்பல.”
ஆதி சிறிது நேரம் அமைதியாக அவளைப் பார்த்தான்.
பின்னர் மெதுவாக,
“நீ என்னை சிரமப்படுத்தல. இந்த மழையில தனியா நிற்குறதுதான் எனக்கு சரியில்லாம இருக்கு. வா.”
வீரா இன்னும் தயக்கத்துடன் நின்றாள்.
அப்போது பெரிய மின்னல் ஒன்று வானத்தைப் பிளந்தது.
அதன் சத்தத்தில் வீரா சற்று பயந்தாள்.
அதை கவனித்த ஆதி,
“வீரா... வா.”
என்று மீண்டும் சொன்னான்.
இந்த முறை வீரா மறுக்கவில்லை.
இருவரும் காருக்குள் ஏறினர்.
ஆதி காரை மெதுவாக ஓட்ட ஆரம்பித்தான்.
காருக்குள் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருந்தது.
வெளியில் மழை கண்ணாடியை அடித்துக்கொண்டிருந்தது.
ஆதியின் மனதில் மட்டும் ஒரு கேள்வி ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
“வீராவைப் பற்றி எனக்கு எதுவுமே தெரியாதே...”
அவன் அவளை நோக்கிப் பார்த்தான்.
“வீரா... உன் வீட்டுல யாரெல்லாம் இருக்காங்க?”
அந்த கேள்வியைக் கேட்டதும் வீராவின் முகம் மாறியது.
சில நொடிகள் அவள் அமைதியாக இருந்தாள்.
“ஏன் சார் கேக்குறீங்க?”
“சும்மாதான் கேட்டேன். தினமும் வேலை முடிஞ்சதும் நீ தனியா போற மாதிரி தெரிகிறது. அதனால கேட்டேன்.”
வீரா ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்த்தாள்.
மழைத்துளிகள் கண்ணாடியில் வழிந்தன.
அவளுடைய கண்களிலும் கண்ணீர் துளிகள் தேங்கின.
ஆதி அதை கவனித்தான்.
“என்னாச்சு?”
வீரா மெதுவாக சொன்னாள்.
“எனக்கு... அப்பா, அம்மா யாருமே இல்லை சார்.”
ஆதி அதிர்ச்சியடைந்தான்.
“என்ன?”
“அவர்கள் இருவரும் இறந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டது.”
ஆதி உடனே என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் அமைதியாகிவிட்டான்.
“சாரி வீரா... எனக்கு தெரியாது.”
வீரா மெதுவாக சிரிக்க முயன்றாள்.
“பரவாயில்லை சார். உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?”
சில நொடிகள் அமைதிக்குப் பிறகு ஆதி கேட்டான்.
“அப்படின்னா... நீ இப்போ தனியா இருக்கியா?”
“இல்லை சார்.”
“வேற யாராவது இருக்காங்களா?”
“எனக்கு ஒரு பாட்டி இருக்காங்க.”
ஆதி அவளைப் பார்த்தான்.
“பாட்டியா?”
“ஆமாம் சார். அப்பா, அம்மா இறந்த பிறகு என்னை வளர்த்தது என் பாட்டிதான். நான் அவர்களுக்காகத்தான் இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்றேன்.”
அவளுடைய குரல் நடுங்கியது.
“எனக்கு உலகத்துல இருக்கிற ஒரே உறவு என் பாட்டிதான்.”
ஆதி சில நொடிகள் எதுவும் பேசவில்லை.
அவள் இதுவரை தனக்குள் எவ்வளவு வலியை வைத்துக்கொண்டு வாழ்ந்திருக்கிறாள் என்பதை அவன் அப்போதுதான் உணர்ந்தான்.
“உன் பாட்டிக்கு உடம்பு எப்படி இருக்கு?”
“வயசாயிடுச்சு சார்... சில நேரம் உடம்பு சரியில்லாம இருக்கும். ஆனா என்னை மட்டும் எப்போதும் தைரியமா இருக்க சொல்லுவாங்க.”
ஆதி மெதுவாக தலையசைத்தான்.
“நீங்க இருவரும் மட்டும் தான்?”
“ஆமாம் சார்.”
“உனக்கு வேற சொந்தக்காரங்க இல்லையா?”
வீரா சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தாள்.
“இருக்காங்க சார்... ஆனா எங்களோட வாழ்க்கையில யாரும் பெருசா இருக்கலை.”
அவள் அந்த வார்த்தையை சொன்னதும் காருக்குள் மீண்டும் அமைதி நிலவியது.
ஆதியின் மனதில் வீராவைப் பற்றிய எண்ணங்கள் மாறத் தொடங்கின.
Office-ல் அமைதியாக வேலை செய்யும் ஒரு பெண்ணாகத்தான் அவளை இதுவரை பார்த்திருந்தான்.
ஆனால்...
அவளுக்குள் இவ்வளவு பெரிய வலியும் பொறுப்பும் இருப்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு கார் ஒரு சிறிய தெருவுக்குள் திரும்பியது.
வீரா பதற்றத்துடன்,
“சார்... இங்க நிறுத்துங்க. அடுத்த தெருவுலதான் என் வீடு.”
ஆதி காரை நிறுத்தினான்.
வீரா கதவைத் திறக்க முயன்றாள்.
அப்போது ஆதி சொன்னான்,
“வீரா...”
அவள் திரும்பிப் பார்த்தாள்.
“உனக்கு ஏதாவது பிரச்சனை வந்தா... என்னை கூப்பிடு.”
வீரா சில நொடிகள் அவனைப் பார்த்தாள்.
“சார்...”
“என்ன?”
“நன்றி.”
1 week ago | [YT] | 83
View 7 replies
Family<Love<Story
மன்னிச்சிருங்க subscribers
Youtube size இருந்து video remove பண்ணிட்டாங்க
மொத்த time West 🙄💔😡
மறுபடியும் upload பண்ணி பாக்குறேன் sorry 😞 😔 😟 🙁
Kastap பட்டது மொத்த காலி 😭
2 weeks ago | [YT] | 62
View 6 replies
Family<Love<Story
Functions வீடியோ ரெடி
இப்பதான் upload பண்ணிட்டு இருக்கேன்
2.30 உள்ள வரும்
30 நிமிஷம் வீடியோ
Subscribe பண்ணிவிட்டு பாருங்க உறவுகளே ♥️
அனைவரின் comment எதிர் பார்ப்பேன் ❤️💋🔔💯
Thank you dears
2 weeks ago | [YT] | 172
View 7 replies
Family<Love<Story
https://youtu.be/F43Dky4nPQM?si=iE8P1...
Umvv..episode..19
பார்க்காதவர்கள் பாருங்க
மறக்காமல் சனல் Subscribe பண்ணுங்க dears 🫂❤️💯💯🔔
3 weeks ago | [YT] | 162
View 2 replies
Family<Love<Story
பிரதிலிபியில் என்னை ஃபாலோ செய்யுங்கள்,
pratilipi.app.link/RuVdhy0ox6b
இந்திய மொழிகளில் எண்ணற்ற படைப்புகளை இலவசமாக வாசிக்கலாம், எழுதலாம் மற்றும் கேட்கலாம்
யாருக்கெல்லாம் கதை எழுத படிக்க ஆர்வம் உண்டு
எனக்கு நிறையவே உண்டு
ஆனால் டைம் இல்லை 🤪
3 weeks ago | [YT] | 104
View 4 replies
Family<Love<Story
Hello friends
இந்த chanal வீடியோ பதிவு செய்யாத காரணம் இதுதான்
இன்று இண்டைக்கு mail வந்திருக்கு என் இந்த மாதிரி பண்ணுறாங்க தெரியல my chanal problem இல்லனா என் reused content குடுத்தாங்க புரியல 😡😡 முடிந்தால் உனை maravatha வரம் வேண்டும் continue பண்ணுறன்
சின்ன பைக் accident லேசா அடிபட்டு விட்டது அதான் எந்த சனல் videos போட முடியல sorry
🙏😞😭 youtube.com/@arasiamma?si=Va373AB-4Ntg4Ta0
1 month ago | [YT] | 51
View 6 replies
Load more