Welcome to Pulp Fictionist – where the reels never end and the stories go off-script.
We dive deep into the cinematic universe to reimagine, rewrite, and reinvent the films you love. From bold fan theories and alternate endings to untold backstories and “what if” timelines, this is the place where fiction meets fantasy, and movies become multiverses.

Subscribe for cinematic storytelling, hidden details, fan fiction episodes, and more. Let’s rewrite the silver screen together.


Pulp Fictionist

കഴിഞ്ഞ ദിവസം എൻ്റെ സിനിമാ പേജിൽ ഉണ്ടായ വളരെ വിചിത്രവും എന്നാൽ ഒരല്പം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു അനുഭവം നിങ്ങളുമായി പങ്കുവെക്കാം എന്ന് കരുതിയാണ് ഇത്രയും നീളത്തിൽ ഒരു കുറിപ്പ് എഴുതുന്നത്.
അടുത്തിടെ ഞാൻ 'സീൻ' എന്ന സിനിമ (FDFS) കണ്ട് വന്ന് അതിൻ്റെ ഒരു റിവ്യൂ എൻ്റെ പേജിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ആ സിനിമയിൽ നസ്‌ലിൻ്റെ പെർഫോമൻസ് എനിക്ക് ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, ഒരു സിനിമാസ്വാദകൻ എന്ന നിലയിൽ അതിനെ അഭിനന്ദിച്ച് ഞാൻ വളരെ സത്യസന്ധമായിത്തന്നെ എഴുതുകയും ചെയ്തു.

അതിന് ശേഷം തൊട്ടടുത്ത ദിവസം, വലിയ ബഡ്ജറ്റിൽ വരുന്ന 'രാമായണം' എന്ന സിനിമയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മറ്റൊരു പോസ്റ്റ് ഇട്ടു. ആ സിനിമയുടെ ബിസിനസ്സ് സാധ്യതകളെപ്പറ്റിയും, ബ്രേക്ക് ഈവൻ ആകാൻ വേണ്ട കളക്ഷനെപ്പറ്റിയും, കൃത്യമായ സോഴ്സുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള തികച്ചും ഒബ്ജക്റ്റീവ് ആയ ഒരു അനാലിസിസ് മാത്രമായിരുന്നു ആ പോസ്റ്റ്. അതിൽ ഒരിടത്ത് പോലും ആ സിനിമ മോശമാണെന്നോ, ആരും അത് പോയി കാണരുതെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. തലയ്ക്കകത്ത് സാമാന്യ വിവരം ഉള്ളവർക്ക് വായിച്ചാൽ കൃത്യമായി മനസ്സിലാകുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രം.
എന്നാൽ ഈ രാമായണം പോസ്റ്റിന് താഴെ വന്ന ഒരു കമൻ്റ് കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും അന്തംവിട്ടുപോയി. ഏതോ ഒരാൾ ഞാൻ 'സീൻ' സിനിമയെക്കുറിച്ച് ഇട്ട റിവ്യൂവിൻ്റെ സ്ക്രീൻഷോട്ട് അവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് ഇട്ടിട്ട് ചോദിക്കുകയാണ്, "നീ സുഡാപ്പി അല്ലെ? നീ സുഡാപ്പിയെ പൊക്കിയടിച്ച് രാമായണത്തെ നെഗറ്റീവ് ആക്കുന്നോ?" എന്ന്!
സത്യത്തിൽ എനിക്ക് ചിരിയാണോ സങ്കടമാണോ വന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. നസ്‌ലിൻ എന്ന ആ നടൻ്റെ പേരാണോ ഇവർക്കൊക്കെ പ്രശ്നം? ഒരു ഹിന്ദു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഞാൻ, എൻ്റെ പേജിലെ ഒരു പോസ്റ്റിൻ്റെ പേരിൽ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ചിലരുടെ കണ്ണിൽ 'സുഡാപ്പി' ആയി മാറി! ഇതിലെ ഏറ്റവും വലിയ തമാശ എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, ഈ പറയുന്ന മതം എന്ന സാധനം ഞാൻ പണ്ടേ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഒരു കാര്യമാണ്. എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ഒരാൾ ഹിന്ദുവായാലും മുസ്ലീം ആയാലും ക്രിസ്ത്യാനി ആയാലും, അതിനൊക്കെ മുകളിൽ അവൻ പച്ചയായ ഒരു മനുഷ്യനാണ് എന്നതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലുത്.
ഒരു മുസ്ലീം പേരുള്ള നടനെ നല്ലത് പറഞ്ഞാൽ ഉടനെ അവൻ്റെ മതം നോക്കി അവനെയും, അത് പറയുന്നവനെയും അറ്റാക്ക് ചെയ്യുക! ഇവിടെയൊരു മുസ്ലീമിനെപ്പോലും സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ ഇവർ സമ്മതിക്കില്ലേ? ഇവരുടെയൊക്കെ തലയ്ക്ക് ഓളമാണോ എന്ന് ഞാൻ ശരിക്കും ചിന്തിച്ചുപോയി. എൻ്റെ ഫേസ്ബുക്ക് വാളിൽ അങ്ങനെയൊരു പോസ്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇവരൊക്കെ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്താകുമായിരുന്നു പറയുക?
സിനിമയെ സിനിമയായി മാത്രം കാണുന്ന, സിനിമയെക്കുറിച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരിടമാണ് എൻ്റെ പേജ്. അവിടെ രാഷ്ട്രീയമോ മതപരമോ ആയ ചർച്ചകൾക്ക് യാതൊരു സ്ഥാനവുമില്ല. 'സീൻ' എന്ന സിനിമ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അതിനെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു, 'രാമായണം' വരുമ്പോൾ അതിനെപ്പറ്റിയും സംസാരിക്കും. അതൊരു കണ്ടൻ്റ് ക്രിയേറ്ററുടെ സ്വാഭാവികമായ പ്രക്രിയ മാത്രമാണ്. എൻ്റെ റിവ്യൂകളോ വിശകലനങ്ങളോ ഒരിക്കലും മതത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല ഞാൻ ചെയ്യാറുള്ളത്. കലയ്ക്ക് എന്ത് മതം!
എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന, സിനിമയെ സ്നേഹിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രേക്ഷകർക്ക് എൻ്റെ പോസ്റ്റുകളുടെ ഉദ്ദേശ്യം കൃത്യമായി മനസ്സിലാകും എന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്. ബാക്കിയുള്ളവരോട് എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ; നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ഈ വർഗീയ വിഷം എൻ്റെ പേജിൽ കൊണ്ടുവന്ന് ചീറ്റരുത്. ഞാൻ ഇനിയും സിനിമകളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും, ഇൻഡസ്ട്രിയെക്കുറിച്ച് എഴുതും. കാരണം, എനിക്ക് മതത്തേക്കാൾ വലുത് മനുഷ്യനും സിനിമയുമാണ്.

മതം എന്നത് മനുഷ്യരെ വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു അടയാളമായി കാണുന്ന കാഴ്ചപ്പാടിനോട് എനിക്ക് പണ്ടേ താൽപ്പര്യമില്ല. മതത്തിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യരെ തരംതിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എനിക്ക് പ്രധാനം മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിലുള്ള അയാളുടെ വ്യക്തിത്വമാണ്.
ഒരാൾ ഹിന്ദുവാണോ, മുസ്ലിമാണോ, ക്രിസ്ത്യാനിയാണോ എന്നത് എനിക്ക് അയാളോടുള്ള ബഹുമാനത്തിന്റെയോ ഇഷ്ടത്തിന്റെയോ മാനദണ്ഡമല്ല. മനുഷ്യനാണ് എനിക്ക് വലുത്.
ഒരു മുസ്ലിം നടന്റെ അഭിനയം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അത് തുറന്നുപറയും. ഒരു ഹിന്ദു നടന്റെ പ്രകടനം മികച്ചതാണെങ്കിൽ അതും അഭിനന്ദിക്കും. ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ കലാകാരന്റെ സൃഷ്ടി ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും.
അതിന് ഞാൻ ആരോടും വിശദീകരണം നൽകേണ്ടതുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നില്ല.
ഒരു മുസ്ലിം കലാകാരനെ അഭിനന്ദിച്ചാൽ ഒരാൾ മുസ്ലിമായി മാറുന്നില്ല. ഒരു ഹിന്ദു ഇതിഹാസത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചാൽ ഒരാൾ ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിന്റെ വക്താവുമാകുന്നില്ല. ഒരു സിനിമയുടെ ബോക്സ് ഓഫീസ് കണക്കുകൾ വിശകലനം ചെയ്താൽ അയാൾ ആ സിനിമയുടെ ശത്രുവുമാകുന്നില്ല.
ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാൻ എന്തിനാണ് ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ട്?
സിനിമ എന്നത് മനുഷ്യരുടെ സർഗാത്മകതയിൽ നിന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന കലയാണ്. അവിടെ ഭാഷയും ദേശവും മതവും രാഷ്ട്രീയവും മറികടന്ന് മനുഷ്യർ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഒരു സൃഷ്ടിയെ ആസ്വദിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഒരു സിനിമയിലെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ മതം നോക്കിയല്ല നമ്മൾ അയാളുടെ പ്രകടനത്തെ വിലയിരുത്തുന്നത്. ഒരു നടന്റെ വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസം നോക്കിയല്ല അയാളുടെ അഭിനയമികവ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
പിന്നെ എന്തിനാണ് സിനിമയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മതം തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് അയാളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്നത്?
എന്റെ ഒരു അഭിപ്രായത്തോട് നിങ്ങൾക്ക് വിയോജിക്കാം. ഞാൻ നടത്തിയ ബോക്സ് ഓഫീസ് വിശകലനത്തിൽ തെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ കണക്കുകൾ നിരത്തി തിരുത്താം. ഒരു സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ നിരീക്ഷണം തെറ്റാണെന്ന് തോന്നിയാൽ അതിന് യുക്തിപരമായ മറുപടി നൽകാം. അതാണ് ആരോഗ്യകരമായ ഒരു ചർച്ചയുടെ രീതി.
പക്ഷേ ഒരു അഭിപ്രായത്തോട് വിയോജിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മതപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും വ്യക്തിപരമായ ലേബലുകളും കൊണ്ടുവരുന്നത് എന്ത് തരം ചർച്ചയാണ്?
ഇന്ന് ഒരു നടനെ അഭിനന്ദിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഒരാളെ മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിളിക്കുന്നു. നാളെ മറ്റൊരു സിനിമയെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞാൽ മറ്റൊരു ലേബൽ ചാർത്തുമോ? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ സിനിമയെക്കുറിച്ച് സ്വതന്ത്രമായി സംസാരിക്കാൻ പോലും മനുഷ്യർ ഭയപ്പെടേണ്ടിവരില്ലേ?
ഒരു കാര്യം മാത്രം വ്യക്തമാക്കട്ടെ.
ഞാൻ രാമായണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് അത് ഒരു സിനിമയായതുകൊണ്ടാണ്. അതിന്റെ ബിസിനസിനെക്കുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് ഒരു സിനിമാ കണ്ടന്റ് ക്രിയേറ്റർ എന്ന നിലയിലാണ്. Naslen-നെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് അയാളുടെ അഭിനയം ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്. ഇതിലൊന്നിലും മതപരമായ അജണ്ടയില്ല.
എന്റെ പേജിൽ നാളെ ഒരു സിനിമയെ അഭിനന്ദിക്കാം. മറ്റൊരു സിനിമയെ വിമർശിക്കാം. മറ്റൊന്നിന്റെ ബോക്സ് ഓഫീസ് പരാജയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം. വേറൊന്നിന്റെ വിജയത്തെ ആഘോഷിക്കാം.
അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്ക് വേണം. അതുപോലെ തന്നെ എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളോട് വിയോജിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റുള്ളവർക്കുമുണ്ട്.
പക്ഷേ എന്റെ മതം തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം ആർക്കുമില്ല.
എന്റെ പേജ് സിനിമയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനുള്ളതാണ്. അതിന്റെ വിഷയം സിനിമ തന്നെയായിരിക്കും. എന്റെ നിലപാടുകൾ സിനിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരിക്കും.
കാരണം എനിക്ക് മനുഷ്യരെ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടം അവരുടെ മനുഷ്യത്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കാണാനാണ്.
ഹിന്ദുവായാലും മുസ്ലിമായാലും ക്രിസ്ത്യാനിയായാലും, ആദ്യം മനുഷ്യനാണ്.
അത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തവർക്ക് എന്റെ സിനിമാ പോസ്റ്റുകൾ വായിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മനുഷ്യരെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാമെന്ന് മാത്രം പറയുന്നു.

1 day ago | [YT] | 11

Pulp Fictionist

Bethlehem Kudumba Unit Ott Released

1 month ago | [YT] | 39

Pulp Fictionist

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സിനിമകൾ, ഒരൊറ്റ യൂണിവേഴ്സ്! 🤯 ഒരു ഗംഭീര മോളിവുഡ് ക്രോസ്ഓവർ ഫാൻ തിയറി (എന്റെ തിയറി )(Akhil Sathyan - Girish AD Cinematic Universe)
​സിനിമകൾ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ ചില കഥാപാത്രങ്ങൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ നിൽക്കും. എന്നാൽ തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് സിനിമകളിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അദൃശ്യമായ ചരട് കണ്ടെത്തിയാലോ? 'സർവ്വം മായ', 'ബെത്‌ലഹേം കുടുംബ യൂണിറ്റ്' എന്നീ രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ അടുപ്പിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ തോന്നിയ, ഒരു ഫാൻ തിയറിയാണിത്. അല്പം വിശദമായി തന്നെ പറയാം.
​🎬 സർവ്വം മായയിലെ ആ ക്ലൈമാക്സ്
​അഖിൽ സത്യന്റെ 'സർവ്വം മായ' എന്ന സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് നമ്മളാരും അത്ര പെട്ടെന്ന് മറക്കില്ല. പ്രഭേന്ദുവിന്റെ (നിവിൻ പോളി) ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന മായ മാത്യു എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മാവ്. സിനിമയിലുടനീളം അവൾക്ക് അവളുടെ ഭൂതകാലം ഓർമ്മയില്ല. എന്നാൽ ക്ലൈമാക്സിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ പേരും പഴയ ജീവിതവുമെല്ലാം ഓർമ്മ വരികയാണ്.
​തന്റെ ജീവനുതുല്യമായി സ്നേഹിച്ച കാമുകനെ വീട്ടുകാർക്ക് ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുത്താൻ പോകുന്ന ആ യാത്രയിലാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു അപകടത്തിൽ മായ മരിക്കുന്നത്. സിനിമയിൽ ഒരിടത്തും ആ കാമുകനെ സംവിധായകൻ നമുക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നില്ല. പകരം, മായയുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് അവൾ പറയുന്ന ചില സൂചനകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ: "കുറച്ചു പ്രായമുള്ള, നല്ല കട്ട താടിയുള്ള ഒരാൾ." അവിടെ ആ കാമുകൻ ആരെന്ന ചോദ്യം ബാക്കിയാക്കിയാണ് സിനിമ അവസാനിക്കുന്നത്.

​🎬 ബെത്‌ലഹേം കുടുംബ യൂണിറ്റിലെ ആ നിശ്ശബ്ദനായ കാമുകൻ

​ഇനി നമുക്ക് ഗിരീഷ് എ.ഡി. ഒരുക്കിയ 'ബെത്‌ലഹേം കുടുംബ യൂണിറ്റ്' എന്ന ചിത്രത്തിലേക്ക് വരാം. കോമഡിയും ഫീൽ-ഗുഡ് മുഹൂർത്തങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ നാട്ടിൽ, തന്റെതായ ഒരു സങ്കടം ഉള്ളിലൊതുക്കി ജീവിക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമുണ്ട് – നമ്മുടെ ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടൻ.
​നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം പ്രിയപ്പെട്ടവനായ ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇന്നും വിവാഹം കഴിക്കാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നത്? പണ്ട് മരിച്ചുപോയ തന്റെ കാമുകിയോടുള്ള അഗാധമായ സ്നേഹം കൊണ്ടാണത്. ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു പള്ളി സെമിത്തേരിയിൽ പോയി ഒരു കല്ലറയ്ക്ക് മുന്നിൽ അയാൾ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന വളരെ എമോഷണലായ ഒരു സീൻ ആ സിനിമയിലുണ്ട്. ആ കല്ലറയിൽ ഉറങ്ങുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് ആ നല്ല മനുഷ്യൻ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നത്.
​💥 ആ രണ്ട് ലോകങ്ങളും കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോൾ (The Crossover ട്വിസ്റ്റ്)
​ഇനിയൊന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ... മായ മാത്യു പറഞ്ഞ ആ പ്രായമുള്ള, കട്ടത്താടിയുള്ള കാമുകൻ സാക്ഷാൽ ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടൻ തന്നെയാണെങ്കിലോ?
​അങ്ങനെയെങ്കിൽ കഥയുടെ ഡെപ്ത് എത്രത്തോളം വലുതാണെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ. ബെത്‌ലഹേം സിനിമയിൽ ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടൻ സ്ഥിരമായി പോയി മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു കരയുന്ന ആ കല്ലറ മായയുടേതാണ്! തന്നെ കുടുംബത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്താൻ പോകുന്ന വഴിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയവൾ. മറുവശത്ത്, 'സർവ്വം മായ'യിൽ ഒരു ആത്മാവായി അലയുമ്പോഴും, ക്ലൈമാക്സിൽ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുകിട്ടുമ്പോൾ മായ തിരയുന്നത് ഇതേ ജസ്റ്റിൻ ചേട്ടനെയാണ്.
​ഈ രണ്ട് സിനിമകളും ഒരൊറ്റ ടൈംലൈനിൽ, ഒരൊറ്റ സിനിമാറ്റിക് യൂണിവേഴ്സിൽ നടക്കുന്ന കഥയാണെങ്കിൽ അതൊരു ഒന്നൊന്നര ഇമോഷണൽ കണക്ഷൻ ആയിരിക്കില്ലേ?
BKU ന്റെ ക്ലൈമാക്സിൽ കല്ലറയിലെ പേര് മായ മാത്യു എന്ന് കാണിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കിടു crossover ആയേനെ
​ഇതൊരു തിയറി മാത്രമാണെങ്കിലും, രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ജോണറുകളിലുള്ള സിനിമകളെ ഇങ്ങനെ കണക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റുക എന്നത് ഒരു സിനിമാപ്രേമി എന്ന നിലയിൽ വല്ലാത്തൊരു എക്സൈറ്റ്മെന്റ് ആണ് നൽകുന്നത്.

2 months ago | [YT] | 25

Pulp Fictionist

Happy Onam Guys

2 months ago | [YT] | 6

Pulp Fictionist

ബാലനിലെ അമ്മ toxic ആണോ?

3 months ago | [YT] | 17

Pulp Fictionist

Im Game ട്രെയിലെർ എങ്ങനെ ഉണ്ട് 💥

3 months ago | [YT] | 6

Pulp Fictionist

i nobody പൊളിച്ചോ 💥

4 months ago | [YT] | 46

Pulp Fictionist

ചില സിനിമകൾ തിയേറ്ററിലെ ഇരുട്ടിൽ അവസാനിക്കില്ല. അതങ്ങനെ നമ്മുടെ കൂടെപ്പോരും, വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങലായി മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കും... 'ബാലൻ: ദി ബോയ്' നൽകുന്നത് അത്തരമൊരു അനുഭവമാണ്.

​തുടക്കം മുതൽ ഒടുക്കം വരെ ഇതൊരു അമ്മയുടെയും മകന്റെയും കഥയാണ്. ഒരു ബസ്സിൽ അവർ തുടങ്ങുന്ന യാത്രയിലൂടെയാണ് നാം സഞ്ചരിക്കുന്നത്. സിനിമ അവസാനിക്കുമ്പോഴും അവർ നമുക്കൊരു വലിയ മിസ്റ്ററിയാണ്. അവരുടെ പേരെന്താണ്? എവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത്? അവരുടെ പശ്ചാത്തലമെന്താണ്? നമുക്കൊന്നുമറിയില്ല. എങ്കിലും ആ യാത്രയുടെ അവസാന നിമിഷത്തിൽ, പേരറിയാത്ത ആ രണ്ടു മനുഷ്യരോട് നമ്മളറിയാതെ തന്നെ വല്ലാത്തൊരു ആത്മബന്ധം തോന്നിപ്പോകും.

​"അറ്റാച്ച്മെന്റ് മനുഷ്യനെ അടിമയാക്കും..." ജീവിതത്തിൽ ആരും കൂട്ടിനു വേണ്ട എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു അമ്മ. സ്വന്തം മകനും അവരത് തന്നെയാണ് പകർന്നു നൽകുന്നത്. പഴയകാലത്തിന്റെ ചിതറിയ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് ആ അമ്മ പറയുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്. ഒരു രാക്ഷസന്റെയും, അവന്റെ അടിമയായി ജീവിക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെയും കഥ. ഇനിയൊരാൾക്കും അങ്ങനെയൊരു ഗതി വരരുത് എന്ന ചിന്തയാകാം, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. ഒന്നിനോടും അടുപ്പം പാടില്ലെന്ന് മകനെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴും, അവൾ പോലും അറിയാതെ ആ മകനുമായി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അറ്റാച്ച്മെന്റിലാണ് ആ അമ്മ എന്ന് സിനിമ കാട്ടിത്തരുന്നുണ്ട്.

​വെറുമൊരു യാത്രയ്ക്കപ്പുറം, നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ പല മുഖങ്ങൾ കൂടി ഈ സിനിമ കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ട്. ചെയ്ത സഹായം മുതലെടുക്കുന്നവർ, യാതൊരു പ്രതിഫലേച്ഛയുമില്ലാതെ തണലാകുന്നവർ, നന്മയ്ക്ക് പ്രത്യുപകാരം ചെയ്യുന്നവർ... അങ്ങനെ പല മനുഷ്യരുടെ ജീവിതങ്ങളിലെ ഓരോ അധ്യായങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ അമ്മയും മകനും കടന്നുപോകുന്നത്.

​ആ യാത്ര അവസാനിക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിലാണ് സിനിമ ശരിക്കും അതിന്റെ പീക്കിൽ എത്തുന്നത്. ജിത്തു മാധവന്റെ എഴുത്തും ചിദംബരത്തിന്റെ ഡയറക്ഷനും അവിടെ കൃത്യമായി ബ്ലെൻഡ് ആകുന്നു. ആ നിമിഷം പ്രേക്ഷകന് കിട്ടുന്ന ഒരു സാറ്റിസ്ഫാക്ഷൻ, അതൊന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്.

​കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും തന്റെ മകന് വേണ്ടി ആ അമ്മ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വാക്കുണ്ട്... ആ പ്രോമിസ് പാലിക്കപ്പെടുന്നിടത്താണ് ഈ സിനിമ ഇത്രയും മനോഹരമാകുന്നത്. അമ്മമാർ മക്കൾക്ക് നൽകുന്ന വാക്ക്, അത് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും പാലിക്കപ്പെടും എന്ന സത്യം.

​ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്ന, കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഒന്നാന്തരം സിനിമാനുഭവം! ❤️

​#BalanTheBoy #Chidambaram #JithuMadhavan #MalayalamCinema #EmotionalJourney #MovieReview #MustWatch

4 months ago | [YT] | 13

Pulp Fictionist

മോളിവുഡ് ടൈംസ് കൊള്ളാമോ

5 months ago | [YT] | 99

Pulp Fictionist

ഈ മാസം തൂക്കിയത് ആര്?
Subcribe 💥

5 months ago | [YT] | 331