Saivism சைவ சமயம்

சைவ சமயத்தைப் பற்றி முழுவழுவதும் தெரிந்து கொள்ள இந்த சேனலைப் பாருங்கள்.

மேன்மை கொள் சைவ நீதி விளங்குக உலகமெல்லாம்

The Ultimate Lord Shiva Channel

View channel on YouTube

Switch Invidious Instance

Videos

Shorts

Livestreams

Podcasts

Playlists

Posts

Saivism சைவ சமயம்

3 weeks ago | [YT] | 9

View 0 replies

Saivism சைவ சமயம்

அருணந்தி சிவாசாரியார் – வாழ்க்கை வரலாறு

நடுநாட்டுப் பகுதியில் அமைந்திருந்த திருத்துறையூர் என்னும் புனிதத் தலத்தில், ஆதிசைவப் பிராமணர் மரபில், ஸ்ரீ சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளின் மாமனாராக விளங்கிய ஸ்ரீ சடங்கவி சிவாசாரியாரின் இருபத்தொன்றாம் தலைமுறை வழித்தோன்றலாக ஒரு மகான் அவதரித்தார். சாலிவாகன சகாப்தம் 1175-ஆம் ஆண்டில், அதாவது கி.பி. 1253-ஆம் ஆண்டில், சிவாகமங்களின் ஆழ்ந்த உண்மைகளை உலகிற்கு தெளிவாக எடுத்துரைக்கும் நோக்கத்துடன் அவர் பிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

ஆதிசைவ மரபின் வழக்கத்திற்கேற்ப, வேதங்களிலும் ஆகமங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்ற அறிஞர்களால் அவருக்கு ஜாதகர்மம், நாமகரணம் போன்ற சடங்குகள் முறையாக நடத்தப்பட்டன. பின்னர் அவர் காயத்திரி மந்திர உபதேசத்தையும் பெற்றார். கல்விப் பயணத்தில் முதலில் பொதுவான மறைநூலான வேதத்தைப் பயின்றார். குறிப்பாக அதன் கர்மகாண்டம் மற்றும் ஞானகாண்டம் ஆகிய பகுதிகளையும், வேதத்தின் துணைநூல்களான கற்பம், சிக்ஷை போன்ற வேதாங்கங்களையும் ஆழமாகக் கற்றறிந்தார்.

அதன்பின், சைவ சமயத்தின் சிறப்பு நூல்களாக விளங்கும் காமிகம் முதலான இருபத்தெட்டு சிவாகமங்களையும் முறையாகப் பயின்றார். அவற்றில் கூறப்படும் சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு பாதங்களின் நுட்பங்களையும் தெளிவாக அறிந்தார். தமிழ்மொழியிலும் சிறந்த புலமை பெற்றதுடன், பல்வேறு தமிழ் நூல்களையும் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

வேதம், ஆகமம், தமிழ் இலக்கியம் எனப் பல துறைகளிலும் அவருக்கிருந்த அபாரமான புலமையை உணர்ந்த சான்றோர்கள், அவருக்கு **“சகலாகம பண்டிதர்”** என்ற சிறப்புப் பெயரை வழங்கினர்.

கல்வி, ஞானம், சமய அறிவு ஆகிய அனைத்திலும் சிறந்து விளங்கிய அவர், சைவசமயத்தின் உண்மையான நெறியை உலகெங்கும் நிலைநாட்ட வேண்டும் என்ற உயர்ந்த நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். புறச்சமயங்களால் ஏற்பட்டிருந்த அறியாமை என்னும் இருள் அகன்று, சைவசமயத்தின் ஞானஒளி பரவ வேண்டும் என்று விரும்பினார்.

அதற்காக இருபத்தெட்டு சிவாகமங்களையும் சகடங்களில் ஏற்றிக்கொண்டு சிதம்பரம், திருவண்ணாமலை, காசி, நேபாளம் போன்ற பல புனிதத் தலங்களுக்குச் சென்றார். அங்கெல்லாம் தர்க்கம், சாஸ்திர அறிவு மற்றும் ஆகம ஞானத்தின் மூலம் சைவசமயத்தின் சிறப்பை நிலைநாட்டினார். பல சமய அறிஞர்களுடன் விவாதித்து, சைவசித்தாந்தத்தின் மேன்மையை எடுத்துரைத்து சைவஸ்தாபனப் பணியை மேற்கொண்டார்.

அவரிடம் அருளுபதேசம் பெற்று சைவநெறியில் வாழ விரும்பிய தகுதியுடையவர்களுக்கு, சிவாகம விதிமுறைகளின்படி தீட்சை அளித்து, அவர்களுடைய மும்மலங்களான ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகியவற்றின் பாசப்பிணைப்பை நீக்கும் ஆன்மிக வழியை அருளினார்.

அவருடைய ஏராளமான மாணாக்கர்களுள் திருப்பெண்ணாகடத்தில் வாழ்ந்த பரம்பரைச் சைவவேளாளர் குலத்தில் சிறந்து விளங்கிய **அச்சுத களப்பாளர்** என்பவரும் ஒருவர். அச்சுத களப்பாளருக்கு நீண்ட காலமாகப் பிள்ளைப்பேறு இல்லாததால், அவர் தமது குருவான சகலாகம பண்டிதரை அணுகி தமது மனக்குறையைத் தெரிவித்தார்.

அவரது வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொண்ட சகலாகம பண்டிதர், தமிழ்வேதமாகப் போற்றப்படும் தேவாரத் திருமுறையைத் திருவாசனத்தில் எழுந்தருளச் செய்து, அர்ச்சனை, தீபம், தூபம், ஆராதனை முதலிய வழிபாடுகளைச் செய்தார். பின்னர் திருமுறையில் கயிறு சாத்தி, இறைவனின் அருள்வாக்கை அறியுமாறு அச்சுத களப்பாளருக்கு அறிவுறுத்தினார்.

குருவின் கட்டளையை ஏற்ற அச்சுத களப்பாளர் திருமுறையைப் பணிந்து வணங்கி கயிறு சாத்தினார். அப்போது திருஞானசம்பந்த சுவாமிகள் அருளிய திருவெண்காட்டுப் பதிகத்திலிருந்து,

**“பேயடையா பிரிவெய்தும் பிள்ளையினோடு
உள்ள நினைவாயினவே வரம்பெறுவர்
ஐயுறவேண்டா…”**

என்று தொடங்கும் திருப்பாசுரம் வெளிப்பட்டது.

அப்பாடலின் பொருளை ஆழமாக ஆராய்ந்த சகலாகம பண்டிதர், அதில் இறைவனுடைய அருள் தெளிவாக வெளிப்பட்டிருப்பதை உணர்ந்து மகிழ்ந்தார். பின்னர் அச்சுத களப்பாளரை திருவெண்காட்டில் சென்று தங்கி வழிபடுமாறு அறிவுறுத்தினார்.

குருவின் கட்டளையை ஏற்ற அச்சுத களப்பாளர் திருவெண்காட்டிற்குச் சென்று அங்கு தங்கினார். சோமசூரிய அக்கினி தீர்த்தங்களில் புனித நீராடி, சுவேதவனப் பெருமானை பக்தியுடன் வழிபட்டார். இறைவனின் திருவருளால் அவருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அந்தக் குழந்தையே பின்னாளில் **மெய்கண்டதேவர்** எனப் புகழ்பெற்ற மகான்.

மெய்கண்டதேவர் சிறுவயதிலேயே ஆன்மிக ஞானத்தில் சிறந்து விளங்கினார். அவருக்கு இரண்டு வயதிலேயே பாஞ்சோதி முனிவரால் சிவஞானபோதம் உபதேசிக்கப்பட்டதாக மரபு கூறுகிறது. பின்னர் அவருக்கு ஆசாரியரால் **“மெய்கண்டதேவர்”** என்ற தீட்சாநாமம் வழங்கப்பட்டது. சிவஞானபோதத்தின் உண்மைப் பொருளை உணர்ந்த அவர், அதனைப் பலருக்கும் உபதேசித்து வந்தார்.

மெய்கண்டதேவர் சிவஞானபோதத்தைப் பலருக்கும் போதித்து வருகிறார் என்ற செய்தி சகலாகம பண்டிதரின் செவிகளுக்கும் சென்றது. தமது மாணாக்கரான மெய்கண்டதேவர் இன்னும் தம்மை வந்து சந்திக்கவில்லை என்பதை நினைத்த அவர், தாமே சென்று அவரைக் காண வேண்டும் என்று விரும்பினார்.

இந்த எண்ணத்தைத் திருவெண்ணெய்நல்லூரில் வசித்து வந்த தமது மாணாக்கர்களிடம் தெரிவித்தார். தங்களுடைய குலகுருவான சகலாகம பண்டிதர் வருகிறார் என்ற செய்தியைக் கேட்ட திருவெண்ணெய்நல்லூர் மக்கள் பேரானந்தம் அடைந்தனர். நகரம் முழுவதும் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

சிவாகம நூல்களை ஏற்றிய சகடங்கள், விருதுகள் மற்றும் மரியாதைகளுடன் சகலாகம பண்டிதர் திருவெண்ணெய்நல்லூரை நோக்கிப் புறப்பட்டார். நகரத்தின் எல்லையை அவர் அணுகியதும், மக்கள் அனைவரும் அவரை எதிர்கொண்டு சென்று வணங்கினர். “சிவாகமத்தின் உண்மைப் பொருளை உலகிற்கு விளக்குவதற்காக அவதரித்த எங்கள் குருநாதரே! தங்களது வருகையால் நாங்கள் பேறு பெற்றோம்” என்று பலவாறு போற்றி வரவேற்றனர்.

அவரை நகருக்குள் அழைத்துச் சென்று, வீதிவலம் நடத்தி, திருக்கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றனர். அங்கு இறைவனைத் தரிசித்த பின்னர் அவர் திருமடத்தை அடைந்தார். மாணாக்கர்கள் அனைவரும் அவரை வணங்கி, திருவமுது படைத்து மரியாதை செய்தனர்.

ஆனால், சிவபெருமானின் திருவடிகளில் நிலைத்த மனத்துடன் வாழ்ந்த மெய்கண்டதேவர் மட்டும் சகலாகம பண்டிதரைச் சந்திக்க வரவில்லை. இதனை கவனித்த சகலாகம பண்டிதர், “மெய்கண்டதேவர் ஏன் வரவில்லை?” என்று எண்ணி, தாமே அவரைச் சந்திக்கச் சென்றார்.

அப்போது மெய்கண்டதேவர் தமது மாணாக்கர்களுக்கு சிவஞானபோதத்தைப் பாடமாக எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருந்தார். குறிப்பாக **ஆணவமலத்தின் இயல்பு மற்றும் அதன் தன்மை** குறித்து அவர் விளக்கத் தொடங்கியிருந்தார்.

அந்த நேரத்தில் அங்கு வந்த சகலாகம பண்டிதர், மெய்கண்டதேவரை நோக்கி, “ஆணவமலத்தின் இலக்கணம் என்ன?” என்று கேட்டார்.

மெய்கண்டதேவர் எந்த வார்த்தையும் பேசாமல், தமது சுட்டுவிரலால் சகலாகம பண்டிதரையே சுட்டிக்காட்டினார்.

அந்த ஒரு சுட்டுதலிலேயே ஆழ்ந்த ஞான உண்மையை சகலாகம பண்டிதர் உணர்ந்தார். “நான்” என்ற அகங்கார உணர்வுடன், தன்னை உயர்வாகக் கருதி, குருவை வணங்காமல் நிற்கும் நிலையே ஆணவமலத்தின் வெளிப்பாடு என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

தம்மைவிட உயர்ந்த ஞானநிலையில் மெய்கண்டதேவர் இருப்பதை உணர்ந்த சகலாகம பண்டிதர் உடனே அவரை வணங்கினார்.

மெய்கண்டதேவரின் இந்த ஞானச் சிறப்பை உணர்ந்த அவர், தமது குருமரபின் முதற்குருவாகிய நந்திதேவரின் திருநாமத்தை நினைவுகூர்ந்து, அவருக்கு **“அருணந்தி”** என்ற தீட்சாநாமத்தை வழங்கினார். மேலும் சிவஞானபோதத்தையும் அவருக்கு உபதேசித்தார்.

அதன்பின் அருணந்தி சிவாசாரியார், மெய்கண்டதேவரின் முக்கிய மாணாக்கர்களில் முதன்மையானவராக விளங்கினார். சிற்றம்பல நாடிகள் முதலான நாற்பத்தொன்பது மாணாக்கர்களுள் முதன்மை பெற்ற சீடராக அவர் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டார்.

மெய்கண்டதேவரிடம் சிவஞானபோதத்தின் அருளுபதேசத்தைப் பெற்ற அருணந்தி சிவாசாரியார், திருப்பெண்ணாகடத்தில் வேதியர் குலத்தில் பிறந்த மறைஞானசம்பந்த சிவாசாரியாருக்கு சிவஞானபோதத்தின் ஆழ்ந்த பொருளை உபதேசித்தார்.

மேலும், சிவஞானபோதத்தின் கருத்துகளை விரிவாக விளக்கும் வகையில் இனிய தமிழ்ச் செய்யுள் வடிவில் **“சிவஞான சித்தியார்”** என்னும் சிறப்புமிக்க நூலை அருளினார். அதோடு, பாசத்தின் இயல்பையும் அதன் இலக்கணங்களையும் கேள்வி–பதில் முறையில் விளக்கும் **“இருபா இருபஃது”** என்னும் மற்றொரு முக்கியமான நூலையும் இயற்றினார்.

இவ்விரு நூல்களின் மூலம் சிவஞான சித்தாந்தத்தின் ஆழமான கருத்துகளை எளிமையாகவும் தெளிவாகவும் உலகிற்கு வழங்கிய அருணந்தி சிவாசாரியார், நீண்ட காலம் சிவானந்த நிஷ்டையில் நிலைத்திருந்து வாழ்ந்தார்.

இறுதியில், திருத்துறையூர் என்னும் புனிதத் தலத்தில், புரட்டாசி மாதம் பூர நட்சத்திர நாளில், சின்மயமான ஆனந்த சிவசொரூபத்துடன் இரண்டறக் கலந்தார் என்று சைவசித்தாந்த மரபு போற்றுகிறது.

**அருணந்தி சிவாசாரியார்**, மெய்கண்ட சைவசித்தாந்த மரபில் ஒப்பற்ற ஞானாசாரியராகத் திகழ்ந்து, சிவஞானபோதத்தின் உண்மைப் பொருளைத் தமிழில் விரிவுபடுத்தி உலகிற்கு வழங்கிய பெரும் சான்றோராகச் சிறப்பிக்கப்படுகிறார்.

இதை மேலும் **சைவசித்தாந்த வரலாற்று நூல் பாணியில்**, **YouTube voice-over பாணியில்**, அல்லது **எளிய தமிழில் 5–10 நிமிட உரையாக** மாற்றியும் தரலாம்.

3 weeks ago | [YT] | 7

View 0 replies

Saivism சைவ சமயம்

#saivism

3 weeks ago | [YT] | 3

View 0 replies

Saivism சைவ சமயம்

உ
சிவமயம்
திருச்சிற்றம்பலம்

திருத்தொண்டர் புராணம்
என்று
வழங்குகின்ற

பெரியபுராணம்

யாழ்ப்பாணத்து நல்லூர் ஸ்ரீலஸ்ரீ ஆறுமுக நாவலர்
கத்தியரூபமாக செய்தது

முதலாவது
தில்லைவாழந்தணர் சருக்கம்

இளையான்குடிமாறநாயனார் புராணம்

இயலா விடைச்சென்ற மாதவர்க் கின்னமு தாவிதைத்த
வயலார் முளைவித்து வாரி மனையலக் கால்வறுத்துச்
செயலார் பயிர்விழுத் தீங்கறி யாக்கு மவன்செழுநீர்க்
கயலா ரிளையான் குடியுடை மாறனெங் கற்பகமே

மன்னியலே ளாண்டொன்மை யிளைசை மாறர்
வறுமையா லுணவுமிக மறந்து வைகி
யுன்னருநள் ளிருண்மழையி லுண்டி வேண்டி
யும்பர்பிரா னணையவய லுழுது வித்துஞ்
செந்நென்முளை யமுதுமனை யலக்கா லாக்கிச்
சிறுபயிரின் கறியமுது திருந்தச் செய்து
பன்னலரு முணவருத்தற் கெழுந்த சோதிப்
பரலோக முழுதாண்ட பான்மை யாரே.

இளையான்கடியென்னும் ஊரிலே, வேளாளர் குலத்திலே, எத்தொழிலினும் சிறந்த வேளாண்மையால் வரும் குற்றமற்ற அளவிறந்த செல்வத்தையும், சிவனடியார்கண் மேலே முழுமையும் பதிந்த அன்பு கொண்ட சிந்தையையும் உடையவராகிய மாறனார் என்பவர் ஒருவரிருந்தார். அவர் தம்முடைய கிருகத்துக்கு வரும் சிவபத்தர்கள் எந்த வருணத்தாராயினும், மெய்யன்போடு அவர்களை எதிர்கொண்டு, அஞ்சலிசெய்து, இன்சொற்களைச் சொல்லி, வீட்டிற்கு அழைத்துக்கொண்டு வந்து, கரகநீர் கொண்டு அவர்கள் திருவடிகளை விளக்கி, அத்தீர்த்தத்தைச் சிரமேற்றெளித்து, உள்ளும்பருகி, அத்திருவடிகளை மெல்லிய வஸ்திரத்தினாலொற்றி, ஆசனத்திலிருத்தி, சைவாகம விதிப்படி அருச்சித்து நமஸ்கரித்து, பின்பு கைப்பு, புளிப்பு, தித்திப்பு, துவர்ப்பு, கார்ப்பு, உவர்ப்பு என்னும் அறுவகைச் சுவையையுடையனவாய், உண்ணப்படுவது, தின்னப்படுவது, நக்கப்படுவது, பருகப்படுவது என நால்வகைப்படும் உணவுகளை அவரவர் பிரீதிப்படி திருவமுதுசெய்விப்பார். இப்படித் தினந்தோறும் மாகேசுரபூசை பண்ணுதலாகிய சிவபுண்ணியத்தினாலே செல்வம் அபிவிருத்தியாக, அவர் குபேரனை ஒத்து வாழ்ந்திருந்தார். அப்படியிருக்குங் காலத்திலே, சிவபெருமான், அவ்விளையான்குடிமாறநாயனார் இந்தச் செய்கையைச் செல்வம் வந்தகாலத்திலன்றி வறுமை வந்த காலத்தினும் தளராது செய்யவல்லவர் என்பதையும், தாம் நல்லோர்களுக்கு வறுமையைக் கொடுத்தல் அவர்கள் நயத்தின் பொருட்டே என்பதையும், அந்நயம் இறுதியிலேயே பலிக்கும் என்பதையும், அக்கருத்தறியாது அதற்குள்ளே புண்ணியஞ் செய்த நமக்குக் கடவுள் இடர்செய்தாரே என்று தம்மை நோதல் பழுதாம் என்பதையும், பிறர்க்குத் தெரிவித்து உய்விக்கும்பொருட்டுத் திருவுளங்கொண்டு, அந்நாயனாரிடத்திலே உள்ள செல்வமெல்லாம் நாடோறும் சுருங்கி வறுமை யெய்தும்படி அருள்செய்தார். அப்படிச் செல்வம் சுருங்கவும், நாயனார் மாகேசுரபூசையிலே பதிந்த தம்முடைய மனம் சிறிதும் சுருங்குதலின்றி, தம்மிடத்துள்ள நிலங்கள் முதலியவற்றை விற்றும், தம்மைக் கூட விற்று இறுக்கத்தக்க அவ்வளவு கடன்களை வாங்கியும், முன்போலவே தாஞ்செய்யும் திருப்பணியை விடாது செய்து வந்தார்.

அவர், மழைக்காலத்திலே மழைபெய்யும் ஒருநாள் இரவில் நெடுநேரம் எதிர்பார்த்திருந்தும், ஒருவருடைய உதவியும் இல்லாமல், பகன்முழுதும் போசனஞ்செய்யாமையால் பசி அதிகப்பட்டு; வீட்டுக்கதவைப் பூட்டிய பின்பு; திருக்கைலாசபதியானவர் சைவவேடங்கொண்டு எழுந்தருளிவந்து, கதவைத் தட்டி அழைக்க; நாயனார் கதவைத் திறந்து, அவரை உள்ளே அழைத்துக் கொண்டுபோய், மழையினால் நனைந்த அவருடைய திருமேனியை வஸ்திரம் கொண்டு துடைத்து, இருத்தற்கு இடங் கொடுத்து, அவருக்கு அமுதூட்டல் வேண்டும் என்னும் ஆசை மிகுதியால் தம்முடைய மனைவியாரை நோக்கி, "இந்தச் சைவர் மிக பசிகொண்டு வந்திருக்கின்றார். நமக்கு முன்னமே போசனத்துக்கு ஒன்றுமில்லை. ஆயினும், இவருக்கு எப்படியும் அன்னங்கொடுக்கவேண்டுமே; இதற்கு யாது செய்வோம்" என்றார். அதற்கு மனைவியார் "வீட்டிலே ஒரு பதார்த்தமும் இல்லை. அயலவர்க்கும் இனி உதவமாட்டார்கள். நெடுநேரம் ஆயிற்று. அரிசிக்கடன் கேட்கபோவதற்கு வேறிடமும் இல்லை. பாவியாகிய நான் இதற்கு யாது செய்வேன்" என்று சொல்லி, பின்பு "இன்று பகற்காலத்திலே வயலில் விதைக்கப்பட்ட ஈரத்தால் முன்னமே முளைகொண்டிருக்கின்ற நெல்லை வாரிக் கொண்டு வந்தால், இயன்றபடி அன்னஞ் சமைக்கலாம். இதுவேயன்றி, வேறொருவழியும் அறியேன்" என்று சொல்லித் துக்கித்தார். இந்த வார்த்தை செவிப்புலப்படுதற்குமுன், இளையான்குடிமாறநாயனார் மிக மனமகிழ்ந்து, அதற்கு உடன்பட்டு மிக மழைபொழிகின்ற மகா அந்தகாரமயமாகிய அத்தராத்திரியிலே ஒரு பெரிய இறைகூடையைத் தலையிலே கவிழ்த்துக்கொண்டு, காலினாலே தடவிக் குறிவழியே தம்முடைய வயலிற்சென்று, அதிலே அதிக மழையினால் நீர்மேலே மிதக்கின்ற நென் முளைகளைக் கையினாலே கோலி வாரி, இறை கூடை நிறைய இட்டு, தலையிலே வைத்துச் சுமந்துகொண்டு சீக்கிரம் திரும்பி வந்தார். அவரை எதிர்ப்பார்த்துக்கொண்டு வாயிலிலே நின்ற மனைவியார் மனமகிழ்ச்சியோடு அந்த நென்முளையை வாங்கி, சேறு போம்படி நீரினாலே கழுவியூற்றி, பின்பு தம்முடைய பிராணநாயகரை நோக்கி, "அடுப்பிலே நெருப்பு மூட்டுதற்கு விறகு இல்லையே" என்று சொல்ல, அவர் கிலமாயிருக்கின்ற வீட்டின் மேற்கூரையிலுள்ள வரிச்சுக்களை அறுத்து விழுத்தினார். மனைவியார் அவைகளை முறித்து, அடுப்பிலே மாட்டி, நென்முளையை ஈரம் போய்ப் பதமாகும்படி வறுத்து, பின் அரிசியாக்கி, நீர் வார்த்துக் காய்ந்திருக்கின்ற உலையில் அதையிட்டு, சோறாக்கி, தம்முடைய நாயகரைப் பார்த்து, "இனிக் கறிக்கு யாதுசெய்வோம்" என்றார், உடனே நாயனார் புறக்கடைத் தோட்டத்திற்குச் சென்று, குழியினின்றும் மேற்படாத சிறுபயிர்களைக் கையினாலே தடவிப் பிடுங்கிக் கொண்டு வந்து, கறி சமைக்கும்படி கொடுக்க; மனைவியார் அவைகளை வாங்கி ஆய்ந்து, நீரினாலே கழுவி, தமது சாமர்த்தியத்தினால் வெவ்வேறு கறியமுது செய்து முடித்து, நாயகருக்கு அமுதும் கறியும் பாகம் பண்ணப்பட்டமையைத் தெரிவித்து, "சைவரை அமுதுசெய்விப்போம்" என்று சொன்னார். நாயகர், நித்திரை செய்பவர்போலக் காட்டிய ஐயருக்குச் சமீபத்திற்சென்று, "சுவாமீ! அமுதுசெய்ய எழுந்தருளும்" என்று சொல்லி அழைக்க; அவர் ஒரு சோதிவடிவமாய் எழுந்து தோன்றினார். அதைக் கண்ட இளையான்குடிமாறநாயனாரும் மனைவியாரும் திகைத்து நின்றார்கள். பின்பு பரமசிவன் பார்வதிதேவியாரோடும் இடபாரூடராய்த் தோன்றி, இளையான்குடிமாறநாயனாரை நோக்கி, "அன்பனே! நம்முடைய அடியார்களை அமுதுசெய்வித்த நீ உன்மனைவியோடும் நம்முடைய பதத்தை அடைந்து, பேரின்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிரு" என்று திருவாய்மலர்ந்தருளி அந்தர்த்தானமாயினார்.

திருச்சிற்றம்பலம்

1 month ago | [YT] | 11

View 0 replies

Saivism சைவ சமயம்

#saivism #viral

1 month ago | [YT] | 9

View 0 replies

Saivism சைவ சமயம்

#santhanakuravar #சந்தானகுரவர் #saivasiddhantham #SanthanaKuravar #Meykandar #ArulnandiSivachariyar #MaraignanaSambandar #UmapathiSivachariyar #SaivaSiddhanta #Shaivism #TamilSpirituality #TamilHeritage #SivagnanaBotham #SivagnanaSiddhiyar #TamilPhilosophy #Saivam #lordshivablessing

சைவ சித்தாந்த சந்தான குரவர்கள்

சைவ சித்தாந்தத் தத்துவத்தை முறையாக விளக்கி, பரப்பி, நிலைநிறுத்திய நான்கு பெரும் ஞானாசிரியர்கள் "சந்தான குரவர்கள்" என்று போற்றப்படுகின்றனர். அவர்கள் மெய்கண்டார், அருள்நந்தி சிவாசாரியார், மறைஞான சம்பந்தர் மற்றும் உமாபதி சிவாசாரியார் ஆவர்.

மெய்கண்டார் அருளிய "சிவஞானபோதம்" சைவ சித்தாந்தத்தின் அடிப்படை நூலாக விளங்குகிறது. உயிர், பதி, பாசம் ஆகிய முப்பொருட்களின் உண்மையை எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைத்தார்.

அவரது சீடரான அருள்நந்தி சிவாசாரியார் "சிவஞான சித்தியார்" என்னும் நூலை இயற்றி சைவ சித்தாந்தக் கொள்கைகளை விரிவாக விளக்கினார். தர்க்க ரீதியிலும் தத்துவ ரீதியிலும் அவர் வழங்கிய விளக்கங்கள் மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

மறைஞான சம்பந்தர் சைவ சித்தாந்த ஞான மரபை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் சென்ற மகான் ஆவார். குருபக்தி, சிவபக்தி மற்றும் ஞானநெறி ஆகியவற்றை வாழ்வியல் முறையில் போதித்தார்.

உமாபதி சிவாசாரியார் சைவ சித்தாந்த இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு அளப்பரிய பங்களிப்பைச் செய்தார். சிவப்பிரகாசம், உண்மை விளக்கம், திருவருட்பயன் உள்ளிட்ட பல நூல்களை இயற்றி சைவ சித்தாந்தத்தின் ஆழ்ந்த கருத்துக்களை மக்களுக்கு எளிதில் புரியும் வகையில் வழங்கினார்.

இந்த நால்வரும் சேர்ந்து சைவ சித்தாந்தத்தின் சந்தான மரபை நிலைநிறுத்தியதால் "சந்தான குரவர்கள்" என்ற பெருமையைப் பெற்றனர். அவர்களின் நூல்களும் போதனைகளும் இன்றளவும் சைவ சமயத்தின் தத்துவ அடித்தளமாக விளங்குகின்றன.