Parmatma Ek Margdarshan

सद्गुरू महाणत्यागी बाबा जुमदेवजींचे शब्द 🙏 नमस्कार जी

5 days ago | [YT] | 727

Parmatma Ek Margdarshan

नमस्कार जी 🙏

2 weeks ago | [YT] | 223

Parmatma Ek Margdarshan

नमस्कार जी 🙏

2 weeks ago | [YT] | 838

Parmatma Ek Margdarshan

नमस्कार जी 🙏

2 weeks ago | [YT] | 842

Parmatma Ek Margdarshan

सेवकांची सगळ्यात मोठी चूक l नमस्कार जी 🙏

भगवान बाबा हनुमानजी को प्रणाम l
महाणत्यागी बाबा जुमदेवजी को प्रणाम l
परमात्मा एक l


भगवंत आणि दैवी शक्तीचे शाश्वत कार्य — बदलणारा मनुष्य आणि अढळ परमशक्ती

भगवंत म्हणजे केवळ एखादी व्यक्ती, मूर्ती किंवा विशिष्ट रूप नव्हे; तर संपूर्ण सृष्टीला व्यापून असलेले, तिचे संचालन करणारे आणि सर्व जीवांच्या अंतःकरणात साक्षीभावाने विद्यमान असलेले परमचैतन्य होय. या परमचैतन्याला आपण दैवी शक्ती, परमशक्ती, ईश्वर, परमात्मा किंवा भगवंत अशा विविध नावांनी संबोधतो. नाव, रूप, उपासनेची पद्धत आणि काळ बदलला तरी त्या परमशक्तीचे अस्तित्व, स्वरूप आणि कार्यक्षमता बदलत नाही.

भगवंताच्या शक्तीमध्ये कालानुसार क्षय किंवा वाढ होत नाही. मनुष्याच्या दृष्टीने काळ बदलतो, परिस्थिती बदलते, आवश्यकता बदलतात, विचार बदलतात आणि जीवनातील प्राधान्यक्रम बदलतात; परंतु परमशक्ती स्वतः मात्र शाश्वत, निरंतर आणि अढळ असते. सूर्य रोज उगवतो, त्याचे प्रकाश देण्याचे सामर्थ्य कमी-जास्त होत नाही; फरक इतकाच असतो की एखाद्याच्या घराची खिडकी उघडी आहे की बंद. त्याचप्रमाणे भगवंताची कृपा, दैवी शक्ती आणि मार्गदर्शन सदैव उपलब्ध असते; परंतु मनुष्याचे मन श्रद्धेने, विश्वासाने आणि समर्पणाने त्या शक्तीकडे उघडे आहे की अहंकार, स्वार्थ, संशय आणि आसक्तीमुळे बंद आहे, यावर त्याला त्या शक्तीचा अनुभव किती येतो हे अवलंबून असते.

१. दैवी शक्ती शाश्वत आणि निरंतर आहे

आत्मतत्त्वाला जन्म-मृत्यूचा नियम लागू होत नाही.
एक अत्यंत महत्त्वाचा सिद्धांत आहे—

परमात्याच्या अध्यक्षतेखाली ही प्रकृती चराचर सृष्टीची निर्मिती व व्यवस्था करते.

यातून एक मूलभूत तत्त्व समोर येते—सृष्टीतील परिवर्तन सतत होत असले तरी त्या परिवर्तनामागील परमचैतन्य शाश्वत आहे. म्हणूनच दैवी शक्ती पूर्वी जितकी प्रभावी होती, तितकीच आज आहे आणि भविष्यातही तितकीच प्रभावी राहील.

२. बदल भगवंतात होत नाही; बदल मनुष्यात होतो

मनुष्याच्या जीवनात काळानुसार अनेक बदल घडतात. सुरुवातीला एखादा सेवक अत्यंत श्रद्धेने भगवंताचे नामस्मरण करतो, नियमांचे पालन करतो, भगवत्कार्य करण्यासाठी उत्सुक असतो आणि प्रत्येक कार्यात परमशक्तीवर पूर्ण विश्वास ठेवतो.

परंतु कालांतराने त्याच्या जीवनात परिस्थिती बदलते. संसारातील जबाबदाऱ्या वाढतात, स्वार्थ निर्माण होतात, अहंकार वाढतो, अपेक्षा निर्माण होतात, भौतिक सुखांचे आकर्षण वाढते किंवा एखाद्या अनुभवामुळे त्याच्या श्रद्धेला धक्का बसतो. हळूहळू त्याच्या विचारांमध्ये आणि आचरणामध्ये बदल होऊ लागतो.

परिणामी त्याला असे वाटू शकते की, “पूर्वी भगवंत माझ्या जवळ होता; आता तो नाही.”

परंतु तत्त्वतः परिस्थिती उलट असते.

भगवंत दूर गेलेला नसतो; मनुष्याची अंतर्मुखता कमी झालेली असते.
दैवी शक्ती निष्क्रिय झालेली नसते; मनुष्याची ग्रहणक्षमता कमी झालेली असते.
भगवंताने साथ सोडलेली नसते; मनुष्याचा विश्वास आणि समर्पण कमकुवत झालेले असते.

म्हणूनच “भगवंत माझ्यापासून दूर गेला” असे म्हणण्यापेक्षा “मी भगवंताच्या तत्त्वापासून दूर गेलो का?” हा प्रश्न स्वतःला विचारणे अधिक योग्य ठरते.

३. दैवी शक्ती पक्षपाती नसते

दैवी शक्तीचे आणखी एक महत्त्वाचे वैशिष्ट्य म्हणजे समभाव.

भगवंत कोणावर कृपा करतो आणि कोणावर करत नाही, असा मानवी अर्थाने पक्षपात परमात्मतत्त्वाला लागू होत नाही. ही दैवी शक्ती सर्व प्राणिमात्रांमध्ये समभावाने स्थित आहे; मला कोणी विशेष प्रिय किंवा द्वेष्य नाही.

याचा अर्थ असा नाही की सर्वांना जीवनात समान परिस्थिती मिळेल. कर्म, संस्कार, प्रयत्न, परिस्थिती आणि अनेक कारणांनुसार अनुभव वेगवेगळे असतात. परंतु परमशक्तीची उपलब्धता कोणासाठी बंद आणि कोणासाठी खुली अशी नसते.

जसा सूर्य सर्वांवर समान प्रकाश टाकतो, तसे परमचैतन्य सर्वांमध्ये समानपणे विद्यमान असते.

४. सेवकाची श्रद्धा ही दैवी शक्तीशी जोडणारी अंतर्गत भूमिका आहे

भगवंताची शक्ती मिळवण्यासाठी केवळ शब्दांनी श्रद्धा व्यक्त करणे पुरेसे नाही. श्रद्धा ही विचार, आचरण, नियमपालन, निष्ठा आणि कृती यांमध्ये प्रकट झाली पाहिजे.

सेवक जितक्या प्रामाणिकपणे भगवंताच्या तत्त्वांचे पालन करतो, तितके त्याचे मन शुद्ध, स्थिर आणि ग्रहणक्षम होत जाते. त्याचा अहंकार कमी होतो, स्वार्थ कमी होतो आणि त्याची अंतःप्रेरणा अधिक स्पष्ट होते.

म्हणून भगवत्कार्य म्हणजे केवळ बाह्य कृती नव्हे. त्या कार्यामागील निःस्वार्थ भावना, प्रामाणिकता, शिस्त, श्रद्धा आणि समर्पण यांना विशेष महत्त्व आहे.

५. “जशी श्रद्धा, तसा अनुभव”

मनुष्याची श्रद्धा जशी असते, त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाची आणि जीवनदृष्टीची दिशा तशीच घडत जाते.

याचा अर्थ असा घेता येईल की, मनुष्याच्या अंतःकरणातील श्रद्धा आणि त्याचे आचरण त्याला दैवी तत्त्वाचा अनुभव घेण्यास तयार करतात.

ज्या सेवकाच्या मनात भगवंताविषयी दृढ विश्वास, प्रेम, निष्ठा आणि समर्पण असते, त्याला संकटांमध्येही दैवी मार्गदर्शन जाणवू शकते. उलट, सतत संशय, स्वार्थ, अहंकार आणि अपेक्षा यांच्या आधारे भगवंताकडे पाहणाऱ्या व्यक्तीला दैवी उपस्थिती अनुभवणे कठीण जाऊ शकते.

येथे बदल भगवंतामध्ये नसतो; बदलणारी गोष्ट म्हणजे सेवकाची अंतःस्थिती.

६. भगवंतासाठी केलेले कार्य आणि भगवंताकडून होणारे कार्य

मनुष्य जे काही करतो ते परमात्म्यास अर्पण करण्याची भावना ठेवावी.

या तत्त्वाचा गाभा असा आहे की, सेवकाने आपले कार्य प्रामाणिकपणे, निःस्वार्थपणे आणि पूर्ण समर्पणाने करावे. भगवत्कार्य करताना “मला याच्या बदल्यात काय मिळेल?” हा विचार दुय्यम असावा; “हे कार्य योग्य आहे का आणि मी ते पूर्ण निष्ठेने करत आहे का?” हा विचार महत्त्वाचा असावा.

जेव्हा सेवक आपल्या कर्तव्याला भगवंताची सेवा मानतो, तेव्हा त्याचे कर्म केवळ वैयक्तिक प्रयत्न राहत नाही; ते साधना बनते.

७. दैवी शक्तीची कृती नेहमी आपल्या अपेक्षेप्रमाणे असेलच असे नाही

येथे एक सूक्ष्म गोष्ट समजून घेणे आवश्यक आहे. भगवंतावर श्रद्धा ठेवणे म्हणजे आपल्या प्रत्येक इच्छेची पूर्तता होईल अशी हमी मिळणे नव्हे.

कधी कधी मनुष्य एखादी गोष्ट अत्यंत मनापासून मागतो; ती मिळत नाही. तेव्हा तो समजतो की भगवंताने साथ सोडली. परंतु दैवी तत्त्वाचा अर्थ मनुष्याच्या प्रत्येक इच्छेची पूर्तता करणे असा नाही.

कधी मिळणे हे कृपा असते आणि कधी न मिळणेही कृपा असू शकते. कधी मार्ग मोकळा होणे आवश्यक असते, तर कधी एखाद्या मार्गापासून दूर ठेवणे आवश्यक असते.

म्हणून दैवी शक्तीचे मूल्यमापन केवळ “माझे काम झाले की नाही?” या एका निकषावर करता येत नाही.

८. सेवकाने स्वतःचे आत्मपरीक्षण करणे आवश्यक आहे

जेव्हा एखाद्या व्यक्तीला वाटते की पूर्वीसारखी दैवी अनुभूती आता होत नाही, तेव्हा त्याने सर्वप्रथम बाहेर दोष शोधण्याऐवजी स्वतःकडे पाहावे.

स्वतःला काही प्रश्न विचारावेत—

माझी श्रद्धा पूर्वीसारखी आहे का?

माझ्या आचरणात सातत्य आहे का?

मी नियमांचे प्रामाणिकपणे पालन करतो का?

माझ्या कार्यामागे सेवा आहे की स्वार्थ?

माझ्या मनात अहंकार वाढला आहे का?

मी भगवंताला साधन मानत आहे की साध्य?

संकट आले की माझा विश्वास टिकतो का?

मला भगवंताची इच्छा मान्य आहे की फक्त माझी इच्छा पूर्ण व्हावी असे वाटते?

माझ्या विचारांमध्ये आणि आचरणामध्ये एकरूपता आहे का?

या प्रश्नांची प्रामाणिक उत्तरे अनेकदा मनुष्याला स्वतःच्या बदलाची जाणीव करून देतात.

९. भगवंत बदलत नाही; भगवंताशी असलेले आपले नाते बदलते

याचाच सर्वात सुंदर निष्कर्ष असा काढता येतो—

भगवंताची शक्ती कमी झालेली नसते; आपल्या श्रद्धेची तीव्रता कमी झालेली असते.
भगवंताची जागरूकता कमी झालेली नसते; आपली अंतर्मुखता कमी झालेली असते.
भगवंताचे कार्य थांबलेले नसते; आपण त्या कार्याशी असलेला आपला संबंध कमकुवत केलेला असतो.

जसा रेडिओ स्टेशन सतत प्रसारण करत असतो; परंतु योग्य वारंवारतेवर रेडिओ नसेल तर आवाज ऐकू येत नाही, त्याचप्रमाणे परमशक्तीचे अस्तित्व आणि कार्य अखंड असले तरी मनुष्याच्या अंतःकरणातील श्रद्धा, शुद्धता आणि समर्पण यांच्यातील बदलामुळे त्याला त्या शक्तीचा अनुभव कमी-अधिक प्रमाणात येऊ शकतो.

१०. अंतिम तत्त्व

म्हणून सेवकाने भगवंताच्या शक्तीची परीक्षा घेण्यापेक्षा स्वतःच्या निष्ठेची परीक्षा घ्यावी. भगवंत माझ्यासाठी काय करतो यापेक्षा मी भगवंताच्या तत्त्वानुसार काय करतो, हा प्रश्न अधिक महत्त्वाचा आहे.

ज्या क्षणी सेवक निःस्वार्थ भावनेने, दृढ श्रद्धेने, पूर्ण विश्वासाने, उत्साहाने, तत्परतेने आणि जिवाभावाने भगवत्कार्य करतो, त्या क्षणी त्याचे मन दैवी शक्तीशी अधिक सुसंगत होते.

भगवंताला आपली आठवण करून द्यावी लागत नाही; आपल्यालाच भगवंताची आठवण ठेवावी लागते.
दैवी शक्तीला जागृत करावे लागत नाही; ती आधीपासूनच जागृत आहे.
भगवंताला आपल्या जवळ आणावे लागत नाही; तो आधीपासूनच अंतःकरणात आणि सृष्टीत विद्यमान आहे.

आवश्यकता आहे ती केवळ आपल्या मनातील अहंकार, स्वार्थ, संशय, आळस आणि अस्थिरता दूर करून श्रद्धा, विश्वास, निष्ठा, शिस्त आणि समर्पण पुन्हा जागृत करण्याची.

भगवंत तोच आहे. दैवी शक्ती तीच आहे. तिचे सामर्थ्य तेच आहे. तिचे कार्य अखंड सुरू आहे. बदलत असतो तो मनुष्य—त्याची परिस्थिती, त्याचे विचार, त्याच्या इच्छा, त्याचा स्वार्थ, त्याची श्रद्धा आणि त्याचे आचरण.

म्हणूनच खरा प्रश्न हा नाही की “भगवंत माझ्यापासून दूर गेला का?”
खरा प्रश्न हा आहे—

“मी माझ्या विचारांनी, आचरणाने आणि स्वार्थामुळे भगवंताच्या तत्त्वापासून दूर तर गेलो नाही ना?”

आणि जर उत्तर हो असेल, तर निराश होण्याचे कारण नाही. कारण दैवी शक्ती आजही तितकीच जागृत, समर्थ आणि कार्यरत आहे. मनुष्याने पुन्हा एकदा प्रामाणिक श्रद्धेने त्या तत्त्वाकडे वळण्याची आवश्यकता आहे.

जितक्या शुद्ध श्रद्धेने, निःस्वार्थ भावनेने आणि समर्पणाने सेवक भगवंताच्या तत्त्वाशी एकरूप होतो, तितक्याच स्पष्टतेने त्याला आपल्या जीवनात दैवी मार्गदर्शन, अंतःशक्ती आणि परमात्म्याची उपस्थिती अनुभवता येऊ लागते.

हीच शाश्वतता आहे.
हीच साधनेची दिशा आहे.
आणि हीच सेवक व भगवंत यांच्यातील खरी नाळ आहे.

‪@parmatmaekmargdarshan‬

1 month ago | [YT] | 25

Parmatma Ek Margdarshan

नमस्कार जी 🙏

2 months ago | [YT] | 314

Parmatma Ek Margdarshan

*जुने विचार बंद करने* यावर सुंदर व उपयुक्त मार्गदर्शन

आपले सर्वाचे सदगुरू महान त्यागी बाबा जुमदेवजी यांनी खुप कठीन परिश्रम करून त्यागांने व ईमानाने फ्कत एकाच भगवंताची प्राप्ति करून व ही भगवंताची जागृत दैवी शक्ती कृपा आपन सर्वाना फुकट वाटून दिली. आणि एक भगवंताच्या जागृत दैवी शक्ती कृपेचा आपन सर्वानी जिंवनात स्विकार करून सर्व दुख महान त्यागी बाबा जुमदेवजीनी आपल्या अंध्देश्रतून व अधनातून त्या परमेश्वरला आकार नाही तो निराकार आहे. तो 24 तास जागृत असून चैतन्यमय आहे. तोच सर्व विश्वाचे सूत्र संचालन करतो म्हणून बाबांनी जीवनात केलेली सर्व पुजा म्हणजेच निर्जीव पुजा बंद करायला सांगितले आहे. बांबानी अंध्देश्रचा पाणपुरवठा करून मानवाला अंधकारात नेणारे जुने विचार बंद करायला सांगितले व वैचारीक कांन्ती ला सुरूवात केली आपल्या समाजात सुरू असलेल्या सर्व जुन्या भुरसटलेल्या चालीरितीना त्रिलाजनी देवून सेवकांच्या विचारांत आमूलाग्र बदल महान त्यागी बाबा जुमदेवजीनी घडवून आणला आपन जेव्हा पासून या मार्गात प्रवेश केला तेव्हा पासून च आपन सर्वच जूने विचार बंद केलेले आहेत. जूने विचार बंद मनात आन्यास दैवी शक्ती आपल्याला साथ देत नाही हे जूने विचार म्हणजे चूकीची भावना मनात उत्पन्न करने. मार्गात आल्यावर सुध्दा अंधश्र्देचा आहारी जाणे भगवंतावर पूर्णपणे विश्वास न करता आपन आधी करित असलेल्या पूजापाठ व दैवीदेवतांना आठवून मन डळमळीत करणे मार्गात बंद असलेल्या अनिष्ठ रूढी पंरपरांना मार्गात आल्यावर सुध्दा मानने टोना तोटका .नजर लागणे. जादूटोणा. टोक लागली म्हणणे या स्वरूपात असतात जूने विचार असतात आपल्याला बाबांनीच्या जीवन चरित्रावरून कळते की जो पयत बाबा जुमदेवजीनी सर्व जूने विचार व मुर्तीपूजा सोडली नाही तो पयत दैवी शक्तीने देखील बाबांना पुर्णपणे साथ दिली नाही म्हणून बाबांना म्हटले की "*भावना रूपी भूत भगवान से भी बड़ा है* आणि हेच सत्य आहे कारण जेव्हा आपन मनात चूकीची भावना निर्माण करतो व आपले ध्येय कमजोर करतो तेव्हा भगवंत आपल्या पासून दूर होऊन जातो व आपन दुखास पात्र होतो आपन परमेश्वराला जूने विचार बंद करण्याचे वचन देतो बराच वेळा आपल्या कुटुबात दुख येतात तेव्हा आपन कुटुबात कोना कडून वागण्यास चूक झाली असन म्हणून त्या चूकीची सोध घेत असतो . चूक सापडत नाही तेव्हा कुटुबांतील प्रत्येक सदस्यानी विचार मंथन करायला हवे की चूकीची भावना तर निर्माण नाही केली सेवकांनी *एक चित्त एक लक्ष एक भगवान* आपले ध्येय मजबुत ठेवावे सर्व अधिकार परमेश्वराला देवून दयावे.आपले विचार चांगलेच होतील असा विचार करावा जूने विचार नेमके कोणते *देवाला नवस करणे इतर देवाच्या मुर्तीला नमस्कार करणे होळी पेटवून पूजन करने घालक देणे नजर लागणे दिट लागणे* व इतर जुन्या चालत असलेल्या परंपरागत जसे छिंक आली की वाईट घडले असे समझने कोनी आपल्यावर काला जादू करत आहे. असे समझने मांजर आडवी गेली की काहीतरी वाईट होईल ही कल्पना डोक्यात आणणे किंवा अभिमत्रित निंबू मिरची बघून घाबरटी सुटणे हे झाले जूने विचार जसे नवजात बाळाला दिट लागणे म्हणून घराबाहेर काडू नये हे सर्व जूने विचार आहे.ही निवड अंधश्रध्दा आहे. आपल्याला कोनाचीही दृष्ट दिट लागत नाही आपल्याला भगवंतांने इतकी मोठी शक्ती दिली आहे की आपल्या कुटुबांतील लहान बाळ असो किंवा वृध्द व्यक्ती दैवी शक्ती सर्वाना मदत करते मग नविन योग्य विचार कोणते तर नविन विचार असे की जेव्हा लहान बाळ तेव्हा त्याची रोगप्रतिक्रिया कमी असते.जर आपन बाळा बाहेर काढले तर हवेतील प्रदूषणामुळे बाळाला त्रास होऊ शकतो खर हे शास्त्रीय आहे जूने विचार मनात आणू नये . माझ्या लिहिण्यात काही चूका झाल्या झाल्या असतील मी भगवान बाबा हनुमानजी महान त्यागी बाबा जुमदेवजी आई वाराणसी आई क्षमा मागतो सर्व सेवक दादा सेविका ताईना क्षमा मागतो
सर्व माझा आदरपूर्वक नमस्कारजी 🙏🌹🙏
सेवक क्र 38475.
बाबाची सेविका सौ शालु वाघमारे

3 months ago | [YT] | 44

Parmatma Ek Margdarshan

सद्गुरू महानत्यागी बाबा जुमदेवजींचे शब्द l नमस्कार जी l

4 months ago | [YT] | 416

Parmatma Ek Margdarshan

*━━═● मानवधर्माची शिकवण ●•━━*

*!! भगवान बाबा हनुमानजी को प्रणाम !!*
*!! महानत्यागी बाबा जुमदेवजी को प्रणाम !!*
*!!! परमात्मा एक !!!*

*━━═•●◆❃★©÷÷÷•÷÷÷®★❃◆●•═━━*

_भगवंताच्या प्राप्तीसाठी ज्या कुटुंबाला ही तत्वे स्वीकारायची असतील त्या कुटुंबातील सर्व व्यक्तींनी मानवधर्माचे संस्थापक *महानत्यागी बाबा जुमदेवजी* यांनी दिलेल्या तत्त्व, शब्द, नियमांचे पालन करावे. ज्या कुटुंबाच्या व्यक्तींना तत्त्व, शब्द, नियम मान्य नसतील त्यांनी या मार्गावर येऊ नये. आल्यास दुःखीच राहावे लागेल. जर कुटुंबात सुख समाधान राहावे अशी इच्छा असेल तर ४ तत्त्व, ३ शब्द आणि ५ नियमांचे पालन करावे लागेल._
_एका वर्षाचे ३६५ दिवस असतात. वर्ष बदलले म्हणजे तिच पुजा करावी लागते. म्हणून या मार्गात जिवनात केलेली सर्व पुजा बंद करावी लागते आणि अंत:करणापासुन एकच परमेश्वर *भगवान बाबा हनुमानजी* लाच मानावे लागले. या सर्व गोष्टी समजुनच मार्गावर यावे, न समजल्यास पुन्हा विचारुन, समजुन घ्यावे. इतके न समजणाऱ्यांनी मार्गावर येवु नये._
_या मार्गावर येणाऱ्या मानवाच्या कुटुंबात दुःख आहे म्हणुन तात्पुरत्या सुखाकरिता खोटे-नाटे बोलुन स्वार्थ-साधुपणा करु नये. केल्यास दुःख भोगावे लागते. कारण बाबा जुमदेवजींची निष्काम सेवा आहे. त्यात फरक पडतो._

मानवधर्माचे संस्थापक
_*महानत्यागी बाबा जुमदेवजी*_

♾️♾️♾️♾️♾️♾️♾️♾️♾️♾️♾️

4 months ago | [YT] | 49

Parmatma Ek Margdarshan

मानवी जीवनाचा मूळ उद्देश 🙏 नमस्कार जी

4 months ago | [YT] | 235